‘We keken door een andere bril naar de polder’

De Dukdalf sluit De Culturele Haven af met een kijkmiddag

‘Dit is mijn school, dit is mijn polder, waar ik niet weg wil gaan. Hier is mijn huis, hier is mijn plek, want hier kom ik vandaan’, zingen de leerlingen van groep 3 van basisschool de Dukdalf in Dronten uit volle borst. De school sluit de projectweek van De Culturele Haven af, waarmee ze voor even terug in de Flevolandse geschiedenis ging. 

‘Het was leuk om met vroeger bezig te zijn’, zegt de 7-jarige Pepijn uit groep 4. ‘We hebben een aardewerken pot van vroeger in elkaar gezet. Het was een echte, niet zoals deze tekening’, zegt hij. In zijn handen houdt hij een gekleurd vel papier met daarop allerlei stukjes die samen een vaas vormen. ‘Die echte pot was heel moeilijk om in elkaar te zetten. Er waren heel veel stukjes.’

Ook maakte hij samen met zijn klasgenoten een mooie ketting. ‘Van macaroni en rietjes’, lachen Lenna (7), Zoë (8) en Romy (8). ‘Het was vooral heel leuk om het bakje voor de ketting te maken, dat deden we met papier marché’, zegt Lenna.

Spelenderwijs

De Culturele Haven is een doorlopende leerlijn van Flevolandse bodem op basisscholen waarbij leerlingen uit alle klassen leren over de geschiedenis van Flevoland: waar kom je vandaan en waar ga je naar toe? Spelenderwijs gaan kinderen op zoek naar hun bakens en ankers, die ze helpen te worden wie ze zijn.

Het is een unieke samenwerking tussen BonteHond, KAF, Batavialand, Kubus en FleCk en de lokale partners Meerpaal in Dronten, Cultuurbedrijf Noordoostpolder, de cultuurmakelaar van Zeewolde, FlevoMeer Bibliotheek Urk en Kubus in Lelystad.

Archeoloog

Het project werd donderdagmiddag afgesloten met een kijkmiddag voor vaders, moeders, opa’s, oma’s en andere familieleden. Alle klassen waren bijna twee weken lang met de geschiedenis van Flevoland bezig. Er waren voorstellingen, excursies en workshops. Zo konden de kinderen samen met een archeoloog vondsten van vroeger bekijken.

‘We zijn ook naar Batavialand in Lelystad geweest’, zegt de 8-jarige Morgan enthousiast. ‘Daar hebben we veel geleerd en gespeeld. Je mocht je eigen land maken en er was ook een spel en het leek net alsof je echt een schip bestuurde. Dat was superleuk.’

Morgan vindt schepen heel gaaf en zeker die van vroeger. Voor hem op tafel ligt zijn geschilderde schip. ‘Mijn schip is bruin met witte zeilen en het water is een beetje stil. Kijk maar. Er zijn geen hoge golven.’

Zelfportret

De 5-jarige Boaz is ondertussen druk aan het bouwen in de bouwhoek. Hij heeft al heel wat blokken op elkaar gestapeld en is best trots op het eindresultaat. Op de tafel iets verderop ligt zijn zelfportret tussen die van zijn klasgenootjes. Net als de schilders van vroeger keek hij in de spiegel en schilderde hij zichzelf na. Ook knutselde hij met een schoenendoos een kamer in elkaar. Op de achterwand hangt een kleurplaat van de woonkamer en bij de schoenendoos liggen vier getekende en gekleurde poppetjes op een ijsstokje. ‘Kijk, dat zijn papa, mama, mijn zus en ik.’

Afsluiting

De school loopt langzaam leeg. De kinderen hebben het Culturele Haven-lied Toen de polder nog zee was gezongen en hun kunstwerken zijn uitgebreid bewonderd door hun ouders. ‘We hebben een mooi project afgesloten’, zegt leerkracht Annemarie van der Vegt. ‘De kinderen keken twee weken lang door een andere bril naar de eigen provincie en leerden over de bijzondere geschiedenis ervan door middel van kunst. Nu is het tijd voor andere dingen. Lekker buiten spelen in onze bijzondere polder bijvoorbeeld’.